Była sobie miła rodzina z trójką dzieci, wszyscy byli aktywni, ciekawi świata, weseli. I nagle, podczas jednej z wycieczek znikają rodzice, a dzieci samotnie błąkają się po lesie. Długo trwa, zanim trafiają na kogoś, komu mogą powiedzieć, co się stało. Tylko że tak naprawdę nie wiadomo, co się stało. Brak rodziców, brak ich ciał, brak śladów, brak świadków, brak listu pożegnalnego, brak motywu - zagadka nad zagadkami.
Teraz dzieci są już dorosłe. Najstarszy syn mieszka w tej samej miejscowości co dawniej cała rodzina. Siostra w sąsiednim mieście. Najmłodszy, najmniej poukładany, trochę imprezuje trochę szlaja się byle gdzie.
Wtem! Młody chłopak, sąsiad najstarszego z rodzeństwa, ginie bez śladu. W jego poszukiwania zaangażowane zostają siły policyjne, a nieoficjalnie angażuje się też rodzeństwo, bo ta aktualna sprawa zaginięcia łączy się ze sprawą zaginięcia przed laty.
Kryminalnie bardzo dobrze poprowadzona powieść, wątek współczesny splata się z archiwalnym, na jaw wychodzą coraz to nowe tajemnice. Kocham takie motywy w kryminałach od czasu poznania komisarza Erlendura. Wydawałoby się, że to powieść skrojona dla mnie. Tylko że jakoś u mnie nie "kliknęło", nie wciągnęło, choć czytałam z zaciekawieniem (bo kogóż nie obejdzie, kto winien), to po skończeniu lektury mało o niej pamiętałam. Zapomniałam już imiona bohaterów, wnet zapomnę i resztę (no i właśnie po to piszę bloga).
Szkoda trochę, bo autorkę lubię i chciałam coś fajnego o jej książce napisać, a wyszło mi takie ani to, ani sio. Może wciąż tęsknię za jej książkami fantastycznymi i nie umiem się przekonać do kryminałów?
"Trzecia osoba" Anna Kańtoch, Marginesy, 2025

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz