Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bohdan Korewicki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Bohdan Korewicki. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 6 czerwca 2013
"Przez ocean czasu" Bohdan Korewicki - dokończyłam po dwóch latach!
Dawno, dawno temu (nie, spokojnie, to nie będzie bajka) koleżanka pożyczyła mi "Przez ocean czasu", niestety, tylko pierwszy tom. Przeczytałam, potem przez jakiś czas szukałam drugiego tomu, no dobra, przyznaję, dość niemrawo. Zorientowałam się, że to taki trochę biały kruk antykwaryczny, no i w końcu zapomniałam.
Przypomniałam sobie, jak już miałam Kindle, wgrałam tom drugi i hura, mogłam dokończyć książkę.
"Przez ocean czasu" to opowieść o grupie naukowców z XXI wieku, którzy skonstruowali wehikuł czasu, czyli chronomobil (a pingwin Kowalski nazwał swój wynalazek chronokarburator, ale go przegłosowali i zmienili na stopczas) i wybrali się w przeszłość, aby zbadać życie na Ziemi w zamierzchłych czasach. Po drodze tracą jednego z załogi w nieszczęśliwym wypadku, ale z (irytującą) łatwością znajdują następcę, Dominika, chłopaka z XX wieku. Jasno widać, po co był ten zabieg z wymianą członka załogi - jakoś trzeba było przekazać sporą dawkę opowieści o historii i paleontologii.
Podróż w czasie opisywana jest właśnie z perspektywy Dominika. Wędrują sobie naukowcy, co jakiś czas zatrzymują chronomobil, wysiadają i badają, co się da, lodowce, rośliny, łapią neandertalczyków, bawią w się w gonionego z mamutami i dinozaurami, łowią ryby, filmują, preparują i zbierają wszelkie materiały, jakie naukowcom przydać się mogą. Książka jest naszpikowana wykładami na temat paleontologii, dla niemiłośnika tematu nieco nużącymi po pewnym czasie.
Żeby nie było zbyt naukowo, autor sporo miejsca poświęca też relacjom pomiędzy Dominikiem a resztą badaczy. Ale to mu wyszło nieco naiwnie i topornie. Najlepiej czytało mi się epizod o porwaniu niewolnicy w starożytnym Rzymie - taki trochę frywolny.
Całość ciekawa, ale na kolana nie powala. No ok, bierzmy poprawkę na to, że to książka wydana w 1957 roku.
"Przez ocean czasu" Bohdan Korewicki, Nasza Księgarnia 1957.
niedziela, 2 października 2011
"Przez ocean czasu" Bohdan Korewicki (tylko pierwszy tom)
O nie! Już nigdy więcej nie pożyczę do czytania pojedynczego tomu dwutomowej książki! Wzięłam to, bo byłam ciekawa, jak też będzie się czytać książkę o podróżach w czasie napisaną przed pięćdziesięcioma laty. Podróże w czasie to bardzo nośny temat. Bohdan Korewicki co prawda oś powieści osadził na Wellsie, ale poza tym całkowicie i kompletnie się zapatrzył na Verne'a. No ale przecież miał prawo, to nie jest zakazane.
Jeśli chodzi o moje odczucia, to mimo oczywistych zgrzytów w stylu "podróżnicy w czasie tracą jednego członka załogi, to w zamian beztrosko przyjmują przypadkowo spotkanego młodzieńca, nie bacząc na jego oczywiste zacofanie technologiczne, bo przecież się nauczy", czy też "o, neandertalczyk, jaki ładny, weźmy go na pokład i zbadajmy i może go trochę przewieziemy w czasie, co?" - czytało się to całkiem, całkiem.
Nawet te irytujące wykłady na temat historii Ziemi, czy przedziwne miłosne sensacje targające głównym bohaterem Dominikiem dały się przełknąć.
Historia podróży w czasie, pełna ludzi pierwotnych, mamutów, tygrysów szablozębnych u zlodowaceń jest jak bystry nurt górskiej rzeki. Mimo progów i katarakt porywa i niesie ze sobą, juhu!
Tylko właśnie, do licha, urwało mi się w połowie. Ma ktoś pożyczyć drugi tom?
"Przez ocean czasu" Bohdan Korewicki, tom I, Nasza Księgarnia 1957.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
