Jestem absolutnie zauroczona formą tego komiksu.
Dane techniczne:
- format: 145x218 mm,
- ilość stron: 168,
- liniatura: kratka 3 mm,
- twarda okładka,
- zaokrąglone brzegi stron,
- wstążeczkowa zakładka,
Wrażenia estetyczne:
Regularność, powtarzalność, porządek. Sześć kadrów na każdej stronie, czarna kreska, brak kolorów. Ładnie zarysowane, nieprzeładowane szczegółami tła. Dobrze rozpoznawalne postacie, czytelne emocje. Mnóstwo dymków z wypowiedziami i rozmyślaniami. O mały włos byłby to komiks przegadany, o mały włos!
Wrażenia z użytkowania:
Życie komiksiarza to takie trochę dziwne życie. Talent jest, chęci też, dzieła powstają, ale wciąż czegoś brakuje. Uznania, przychylnego spojrzenia, bratniej duszy, poczucia bycia we wspólnocie, sławy, pieniędzy. Niepotrzebne skreślić.
Jednocześnie jest też pełne emocji, wzruszeń, miłości i zwyczajnych chwil.
Ogromnie doceniam możliwość zajrzenia za kulisy komiksowego światka (z wyczernionymi niektórymi nazwiskami). Koledzy po fachu niekoniecznie są kolegami, na spotkania autorskie nie przychodzi nikt, a jeśli już przychodzi, myli autora z Neilem Gaimanem, co w żadną stronę nie jest fajne.
Podsumowanie:
Bardzo dobrze narysowany komiks, szczery, autentyczny i autoironiczny (z nutką czułości dla samego siebie), do tego wydany w pięknej formie notesu. Doceniam koncept! Polecam!
"Samotność komiksiarza" Adrian Tomine, tłumaczył Wojciech Góralczyk, Kultura Gniewu, 2022.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz