Zbijała z tropu sposobem snucia opowieści, brakiem dialogów, niemożnością (zrazu) określenia głównego bohatera. Słowem, jest to powieść tak różna od tego, co zwykle czytam, że długo się za nią zabierałam, a raczej wgryzałam. I póki to ja chciałam czytać, kulało.
%20Komikslandia.pl.png)
To historia z przyszłości. Ziemia zniszczona, opuszczona przez ludzi wystrzelonych gdzieś w inne miejsce w kosmosie, żeby odpoczęła i się zregenerowała. Wciąż jednak pozostaje kolebką ludzkości i są tacy, który do niej tęsknią, choć nigdy jej nie widzieli.
Powieść fantasy z rozmachem przenosi nas do świata wojen, intryg, ciemnych interesów, kasyn, oszustw i tym podobnych. Plus magowie. Plus narkotyki. Jeszcze miłość (trudna, dodam). O, zapomniałabym o tajemnicach z przeszłości i pragnieniu zemsty. Czytaliście Niecnych Dżentelmenów? BTW, ta seria jest dalej nie skończona, helou! Od razu mi się skojarzyło - łotrzykowskie fantasy, z mnóstwem, naprawdę mnóstwem nieprawdopodobnych twistów.
"Dunder" to gra książkowa, opowieść podzielona na wiele fragmentów, które oferują czytelnikowi wybór dalszej drogi bohatera. Rzeczywiście przeczytałam książkę pięć razy, a i tak nie dotarłam do wszystkich postaci i zdarzeń wspomnianych w notce na czwartej stronie okładki. To wkurzające!
Wtedy właśnie Secrus podrzucił mi tytuł powieści korespondującej klimatem z McCammonem, czyli właśnie "Słoneczne wino". Przypomniałam sobie po kilku latach, że miałam to przeczytać, no i przeczytałam.
Świat przyszłości, zwichrowany, zanieczyszczony, bezlitosny. Korporacje rządzą światem, a jeśli nie oni, to przestępcy. Prole na dole. Wszystko osieciowane, a ci, którzy pływają w cyberświecie niczym rybki w wodzie, są w cenie. Ci mają za uchem gniazdko sieciowe (prosto z Matrixa), inni mają sztuczne ręki, nogi i inne drobiazgi... Boję się takiego świata.
