[zabawa blogowa] Mój dzień w książkach 2021

To bardzo stary pomysł, sięgający dziesięciu lat wstecz, który zapoczątkowała Lirael w notce "Mój dzień w książkach - zaproszenie do zabawy", ona z kolei podpatrzyła to na angielskim blogu Cornflower.

Sama przyłączyłam się w 2018 roku, a potem jakoś zapomniałam, na szczęście są w blogosferze ludzie, którzy mają lepszą pamięć niż ja, czyli Unserious.pl i Książki Sardegny i wyciągają takie perełki na światło dzienne. 

Zabawa polega na tym, by wolne miejsca w poniższym tekście uzupełnić tytułami przeczytanych w tym (czyli 2021) roku książek.

Mój dzień w książkach

Zaczęłam dzień (z) _____.
W drodze do pracy zobaczyłam _____
i przeszłam obok _____,
żeby uniknąć _____ ,
ale oczywiście zatrzymałam się przy _____.
W biurze szef powiedział: _____.
i zlecił mi zbadanie _____.
W czasie obiadu z _____
zauważyłam _____
pod _____ .
Potem wróciłam do swojego biurka _____.
Następnie, w drodze do domu, kupiłam _____
ponieważ mam _____.
Przygotowując się do snu, wzięłam _____
i uczyłam się _____,
zanim powiedziałam dobranoc _____ .

 

Moja wersja wygląda tak:

"Opowiadania najlepsze" Philip K. Dick

 

Z Dickiem to jest tak, że się go zna, nawet jak się go nie czytało. Pomysły, na jakie wpadał, wykorzystywano wszak w filmach, tworząc z rzadka arcydzieła, a całkiem często zgrabne i zajmujące opowieści. Jeśli chodzi o tę pierwszą kategorię, to bezapelacyjnie jest to "Blade Runner", ale to przecież na podstawie książki, nie opowiadania. 

Spójrzmy więc na te "Opowiadania najlepsze" i od razu  wydłubiemy tekst "Wypłata", na podstawie której nakręcono film "Zapłata" (w roli głównej Ben Affleck). Człowiek pracujący dla korporacji poddaje się czyszczeniu pamięci po zakończeniu kontraktu, a zamiast wypłaty otrzymuje kopertę z drobiazgami, które sam sobie przesłał. Kojarzycie? Drugie tak znaczące opowiadanie to "Fałszywy człowiek". Obcy rzekomo podszył się (przybrał postać) pod pewnego inżyniera, rzecz w tym, że inżynier stanowczo temu zaprzecza. Film ma tytuł "Impostor. Test na człowieczeństwo" i gra w nim Gary Sinise. Niestety, spłycono go bardzo, filmowcy bowiem chcą być bardziej optymistyczni niż Dick.

"Ulice Laredo" Larry McMurtry

 Co za zaskoczenie! Określiłam kiedyś powieść "Na południe od Brazos" mianem westernu absolutnego. Po przeczytaniu "Ulic Laredo" dotarłam do posłowia Michała Stanka i dowiedziałam się, że McMurtry wcale nie chciał pisać westernu, tylko odbrązowić zdobywanie Dzikiego Zachodu, pokazać prawdę, krew, ból i śmierć. To wszystko tam było, ale było też o wiele więcej i pewnie dlatego czytelnicy powieść o Brazos odebrali mocno westernowo.  Toteż Larry pomyślał: "Ludzie, niczego nie zrozumieliście. Napiszę jeszcze raz to samo, tylko bardziej, żebyście pojęli, o co TAK NAPRAWDĘ mi  chodziło" i napisał "Ulice Laredo".

"Arystokratka na koniu" Evžen Boček - audiobook

 Trzeci tom "Arystokratki" dopadłam w audiobooku. Nazwisko lektorki coś mi mówiło, tylko nie pamiętałam, co. Teraz już sobie zapamiętam na wieki wieków takie przenikliwe, piszczące "iiiiiiii!!!" wydawane przez lektorkę w momentach, gdy bohaterka książki omdlewała ze szczęścia. 

"Ernest i Rebeka. Na ratunek" tom 3, Guillaume Bianco, Antonello Dalena

 To już trzeci tom przygód Rebeki i jej przyjaciela, mikroba Ernesta. W tym tomie będzie dwojako: z jednej strony towarzyszymy Rebece w jej codziennym urozmaiconym życiu, z drugiej sięgamy do przeszłości i poznajemy początki jej znajomości z Ernestem (co wcześniej było dla nas zagadką). Sięganie w przeszłość było dla mnie takim trochę wypełniaczem miejsca (kojarzycie te odcinki "Przyjaciół" wypełnione retrospekcjami?). Daleko bardziej interesuje mnie to, co jest tu i teraz - a jest tego dużo. Z ilomaż sprawami Rebeka musi się uporać!

"Kwestia sumienia" James Blish

 Za tę powieść James Blish otrzymał w 1959 roku nagrodę Hugo. Słusznie, bo to kawał tekstu skłaniający do rozmyślań. 

Ziemska ekspedycja bada planetę Lithia, wśród badaczy jest jezuita i biolog, ojciec Ramon Ruiz-Sanchez, który mocno ekscytuje się wyprawą i obcą planetą, z łatwością łącząc w tej fascynacji wiarę i wiedzę. Twierdzi:

"Wiara i nauka nie wykluczają się nawzajem. Jeśli umieści się naukę na pierwszym miejscu i wyłączając wiarę, odrzuci wszystko, co nie może zostać udowodnione, wówczas ma się do czynienia ze zbiorem pustych gestów. Dla mnie biologia jest aktem religijnym, bo wiem, że wszystkie stworzenia są istotami bożymi i każda nowa planeta wraz z wszelkimi przejawami życia jest manifestacją potęgi Boga" [1]

Hanna Dikta i jej książki

 Rzadko pojawiają się u mnie wpisy na temat książek Hanny Dikty. Powody są dwa: po pierwsze to rodzaj literatury, którą czytam rzadko i nie do końca czuję się kompetentna, by o niej rzetelnie pisać. Drugi powód jest daleko bardziej skomplikowany. Znam autorkę osobiście, bardzo lubię i ogromnie cenię: za pogodę ducha, inteligencję emocjonalną i bliskie mojemu spojrzenie na świat. Nie piszę o jej książkach z obawy, że niechcący napiszę coś, co może sprawić jej  przykrość, choćby powierzchownym odczytaniem intencji. WIEM. To pokręcone bardziej, niż ustawa przewiduje. 

Relacja ze Śląskich Targów Książki w Katowicach (12-14 listopada 2021)

Fot. Marcin Patela

 Jak wiadomo, w 2020 roku żadne ważniejsze imprezy książkowe się nie odbyły, za to w 2021 następują powolne powroty do spotkań na żywo. Targi Książki w Katowicach to właśnie taki powrót - impreza może nie największa, ale interesująca, swojska i bardzo sympatyczna. W tym roku Stowarzyszenie Śląscy Blogerzy Książkowi przeprowadzało przez trzy dni targowe wymianę książkową - śmiem twierdzić, że bardzo wyczekiwaną przez niektórych naszych sympatyków (pani wyciągająca karteczkę ze słowami "to jeszcze sprzed pandemii" rozczuliła mnie).  

Organizatorzy udostępnili nam długie, wygodne stoisko, co pozwoliło uniknąć tłoku i ścisku (chyba że w godzinach szczytu, ale staraliśmy się to jak najszybciej rozładować), zaopatrzyliśmy się też w nowy, odświeżony graficznie rollup (projektu naszej blogowej koleżanki Joanny), książki przechodziły z rąk do rąk prawie bez przerwy. 

"Departament Q" Jussi Adler-Olsen

Cykl kryminalny duńskiego pisarza Adler-Olsena składa się (jak na razie) z ośmiu tomów:

1. "Kobieta w klatce" (pod linkiem moja recenzja)

2. "Zabójcy bażantów"

3. "Wybawienie"

4. "Kartoteka 64"

5. "Pogrzebany"

6. "Wisząca dziewczyna"

7. "Kobieta z blizną"

8. "Of iara numer 2117"

Zaczęłam prawidłowo, od pierwszego tomu, trafiłam na audiobooka i się zakochałam. Zapragnęłam jeszcze, ale kolejne tomy czytałam już w papierze (szkoda, Janusz Zadura idealnie czytał).  Wypożyczyłam dwie książki, przeczytałam w pośpiechu, aż mi się palce plątały podczas przewracania stron, po czym plułam sobie w brodę. Po co było tak się spieszyć? Milion smaczków mi uciekło w tym pośpiechu, ech. To byli "Zabójcy bażantów" i "Wybawienie", są teraz dla mnie ledwo mglistym wspomnieniem. "Pogrzebanego" i "Wiszącą dziewczynę" potraktowałam inaczej, z uwagą, bez nieprzystojnego pośpiechu i zdecydowanie mi się to opłaciło. 

"Einstein. Przeskok kwantowy" i "Arystoteles. Głód wiedzy" Jordi Bayarri, Dani Seijas

 Dostałam do recenzji dwa niewielkie komiksy, przybliżające postaci znanych i wybitnych osób ze świata nauki i filozofii. Obydwa są komiksami biograficznymi, niewielkimi objętościowo. Zaryzykowałabym stwierdzenie, że uproszczonymi do potrzeb percepcji dziecięcych umysłów.

Przeczytałam i dopadło mnie mocno uczucie ambiwalencji. "Arystotelesa" w tych rozważaniach pominę, bo żył dostatecznie dawno, by wszelkie kontrowersje zostawił za sobą. To po prostu rzetelnie (i niestety trochę nudno, jak dla mnie) narysowana historia tego filozofa, jego droga życiowa, przedstawione są poglądy i filozofia. Jakby to ująć... lepiej przeczytać ten komiks niż notkę w wikipedii, niewątpliwie, zwłaszcza dla dzieci, ale to wszystko.