Tom drugi to dwie opowieści prowadzone równolegle: o tym, jak Wioletta radzi sobie w szkole baletowej oraz o tym, jak Emmie idzie na nowej drodze życia. Wiola przeżywa pierwsze kryzysy i załamania, chce odejść ze szkoły, choć wiele osób (rodzice, pedagog, starsi uczniowie) odradza jej pochopne działania. Znajdują się jednak tacy (a raczej takie), którym odejście Wioletty byłoby na rękę, zwłaszcza że dziewczynka została zakwalifikowana do jednej z głównych ról w pokazie "Dziadka do orzechów". Z kolei Emma próbuje odnaleźć się wśród koleżanek i kolegów w nowej szkole oraz próbuje odnaleźć własny styl tańca, by móc występować w grupie hip-hopowej.
Przeczytałam i okazało się, że to nie jest o balecie, a o czymś zupełnie innym. Wioletta i Emma to siostry, pierwsza ma lat jedenaście, druga druga jest nieco starsza, obie trenują taniec klasyczny, w czym mocno wspiera je matka. Obie też przystępują do egzaminu do szkoły tańca Opery Paryskiej. Nie zaspoileruję, gdy zdradzę, że jedna z nich przechodzi ostre sito rywalizacji, a druga nie, bowiem właśnie na tym odrzuceniu, porażce jednej z sióstr zbudowana jest narracja tego komiksu.
