"Amelka vs Mozaika" antologia komiksowa - KONKURS!

Pierwszy raz spotkałam się z taką inicjatywą i powiem, że jestem zachwycona i popieram całym sercem!
Oto mam przed sobą projekt, który zgromadził wielu rysowników, a każdy/każda z nich dołożył swoją cegiełkę: czy to była historia jednej Amelkowej przygody, czy też jedna komiksowa plansza. Fantastyczny projekt. 

Po pierwsze dlatego, że do dla dziewczynki, która boryka się z ciężką chorobą i potrzebuje wiele wsparcia, by móc jakoś funkcjonować. Po drugie dlatego, że to właśnie ta dziewczynka jest bohaterką komiksu, jest Supermenką, ma wielką moc, potrafi latać i pomagać innym. Po trzecie zaś - tu trochę wyjdą na wierzch moje mniej chwalebne cechy - trochę Amelce zazdroszczę tego komiksu. Zaraz się wytłumaczę. 

"Niebieska Kapturka" Sztybor, Nowacki

Zrobiłam eksperyment i zaczęłam czytać "Niebieską kapturkę" synowi (7l.). Skończyłam na trzeciej stronie, he he. Po pierwszej stronie dostałam komunikat "A jak to będzie po polsku?", a po trzeciej "Nie, nie czytaj mi tego". Nawet jak obiecałam, że wszystko będę tłumaczyć na bieżąco, Krzyś odmówił słuchania.

Wniosek: to nie jest lektura dla mojego dziecka. Ja jednak się ubawiłam, bo to całkiem udana zabawa w ciuciubabkę z klasyką literatury dziecięcej. Zabawa słowem, obrazem, żarty sytuacyjne, całość mocno, mocno współczesna.

"Tim i Miki w Krainie Psikusów" Dominik Szcześniak, Piotr Nowacki, Sebastian Skrobol

Komiks dla dzieci, rozdawany za darmo na Festiwalu Komiksowa Warszawa. Nie byłam, więc zaopatrzyłam się w inny sposób, a mianowicie w sklepie gildii za 1 grosz. Piszą z uśmiechem, że jednego grosza nie muszę przelewać. Świetnie. Piszą też jednocześnie, że minimalna kwota zamówienia przy wysyłce to złotych dwanaście (o ile dobrze pamiętam), co się okazało dopiero przy zamówieniu, bo ani na podstronie "koszty wysyłki" ani "regulamin" takiej informacji nie ma. Ot, kamyczek do ogródka gildii. Mniej świetna była dla mnie ta kwota minimalna, bo na siłę musiałam dobierać coś z ich oferty.

Tim i Miki to dzieciaki, które odkrywają w kącie pod parapetem przejście do tajemniczej krainy. Krainy Psikusów. Wybierają się tam szukając rodziców, którzy nagle zniknęli (wszyscy rodzice, ale horror). Spotykają ich tam rozmaite przygody, piraci, buziakowce i lord Valdemar. Uroczy miszmasz.

Krzysiowi się podobało, do tego wizja dzieci zostawionych samotnie w przedszkolu silnie utkwiła mu w pamięci. Ja natomiast mam pewne ale.

Po pierwsze, wyrażenia takie "roztargniuch", "potwornie potworzaści" czy "groźniasta" - jakoś mi nie leżą. Miało być radosne słowotwórstwo w stylu Baranowskiego, ale to nie jest to.
Po drugie, zmienna wielkość czcionki w dymkach jest straszliwie upierdliwa. Całkiem niedawno czytałam synowi Diplodoka i tam było równo. A tu nie, jak jedno słowo w dymku, to wielką czcionką, a jak bohater ma więcej do powiedzenia, to nadziubdziane maczkiem. Litości! Rodzic nie jastrząb, czasem wzrok ma już sterany, czasem czyta dziecięciu przed snem, światło nie wali po oczach, tylko jest jakaś nocna lampka, trudniej się czyta w takich warunkach, autorzy, weźcie to pod uwagę!
Po trzecie, piszemy "wniebogłosy", a nie "w niebogłosy", uznałam, że to literówka, bo pojedyncza wpadka. Nie wiem, na której to stronie, bo strony nie są numerowane, po czwarte.

Da się czytać i oglądać też, ale do ryjówek Samojlika to daleko.


"Tim i Miki w Krainie Psikusów". Scenariusz: Dominik Szcześniak, rysunki:  Piotr Nowacki, kolor: Sebastian Skrobol. Wydawcy: Polskie Stowarzyszenie Komiksowe oraz timof i cisi wspólnicy, Warszawa 2013.