[Notes] Collins Kenrich A5

 

Firma Collins istnieje od XIX wieku.  Została założona przez T. Williama Collinsa w 1819 roku w Glasgow w Szkocji pod nazwą Candleriggs  - była to firma drukarska,  która zajmowała się głównie publikacją książek i pamiętników religijnych i edukacyjnych. Piszą o sobie, że są wiodącym dostawcą artykułów papierniczych i kalendarzy w Wielkiej Brytanii oraz że, mając ponad 200 lat doświadczenia w branży, są ekspertami w tym  zakresie. Oczywiście wspominają też o związkach z rodziną królewską, na stronie pojawia się królowa Anglii (nie wiem która) oraz książę Wellington. 

Obecnie Collins to część firmy Nippercraft z Singapuru.

[Notes] "Little Book of Notes" Modish Australia

Nie znalazłam za dużo informacji o  tej firmie, być może też i dlatego, że nie szukałam zbyt usilnie. Jedynie to, że: "Modish prezentuje nowe oblicze stylowych artykułów piśmienniczych" - co jest zdaniem tak ogólnym i nic nie znaczącym, że bardziej nie można.

"Szepty mroku" Tony Hillerman - audiobook

 

Ile znacie książek o Indianach Navajo? Gdyby ktoś mnie o to spytał, bezradnie rozłożyłabym ręce. Aż do teraz. 

"Szepty mroku" (nawiasem mówiąc, beznadziejnie banalny tytuł) to powieść kryminalna, której akcja dzieje się w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku na pustyni w Arizonie, gdzie żyją Indianie Navajo. To zmniejszająca się wciąż społeczność, trochę hermetyczna, gdzie wciąż opowiada się legendy, wierzy w bogów, kultywuje dawne zwyczaje i obrzędy.

"Jeremi" #1, #2 Jerry Scott, James Borgman

 Dawno, dawno temu zaczytywałam się w komiksach "Calvin i Hobbes", zauroczona zarówno Calvinem, jak i Hobbesem. Krótkie, komiksowe paski (3-4 kadry) ujmowały zwięzłością i humorem.

"Jeremi" jest podobny, chociaż już nie tak ujmujący. Pewnie dlatego, że trudno porównywać rezolutnego kilkulatka z pająkowatym i zblazowanym nastolatkiem. Ten drugi niepokojąco przypomina znanych mi nastolatków, o bogowie, jednego takiego mam w domu!

"Samotność komiksiarza" Adrian Tomine

 Jestem absolutnie zauroczona formą tego komiksu.

Dane techniczne:

- format: 145x218 mm,

- ilość stron: 168,

- liniatura: kratka 3 mm,

- twarda okładka,

- zaokrąglone brzegi stron,

- wstążeczkowa zakładka,

- papier Munken Print White ~120g/m2

"Tajemnica domu Uklejów" Aneta Jadowska

To taki nośny temacik, prawda? Samotna dziewoja, nagła zmiana otoczenia. Niektóre dziewoje rzucają korpo i jadą w Bieszczady, inne dostają dom z ogródkiem po babuni, inne wyjeżdżają do Toskanii i uprawiają oliwki, możliwości jest mnóstwo. A jak jest w przypadku tej książki? 

Nina Rawicz pracowała w Niemczech jako opiekunka. Trafiła na wyjątkową starszą panią, Lulę, z którą bardzo się zaprzyjaźniła. Po siedmiu latach Lula zmarła, pozostawiając Ninę w żalu, a podczas odczytania testamentu okazało się, że zapisała Ninie dom w Ustce, tytułowy "dom Uklejów". Co z tego wyszło?

"Granatowe mundury" Rosa Ribas, Sabine Hofmann

 To koniec! Ostatni tom cyklu o dziennikarce Anie Marti, która oprócz tego, że pisze artykuły, wciąż ma do czynienia z kryminalnymi historiami.

"Złomiarz" Paolo Bacigalupi

 Ten autor, mam wrażenie, dobrze wie, co dolega naszej cywilizacji i potrafi te dolegliwości przekształcić w ponure, postapokaliptyczne wizje. Żadne tam epidemie, najazd z kosmosu czy asteroida, nie, nie. Bacigalupi uznał, że największym zagrożeniem dla na naszej cywilizacji jesteśmy my sami. Prawdę mówiąc, ze smutkiem jestem skłonna przyznać mu rację, ale to chyba nie jest miejsce na szersze rozwinięcie tematu.

"Dar języków" Rosa Ribas, Sabine Hofmann

 Znalazłam u siebie w bibliotece książki duetu Ribas i Hofmann! Jakiś czas temu przeczytałam "Wielki chłód" (bo lubię zimne książki), która była drugim tomem trylogii. Teraz przeczytałam pierwszy, czyli właśnie "Dar języków".

Ana Marti jest dziennikarką w Hiszpanii w latach 50. XX wieku, pisze notki do kroniki kryminalnej, ale chciałaby coś więcej, bo chciałaby dorównać ojcu, uznanemu dziennikarzowi, który obecnie jest w niełasce, bo trzymał stronę tych, którzy przegrali w wojnie domowej.

"Rakel" Satu Rämö

 Podziwiam konsekwencję w tytułowaniu kolejnych części serii: Hildur, potem jej siostry, Rosa i Bjork, następnie współpracownik Jakob, a teraz matka, Rakel. Mam pewne podejrzenia, kto mógłby być następny, ale o tym potem.

Cóż dzieje się w "Rakel", jeśli chodzi o kryminalne klimaty? Sporo! Hildur ma co robić.

Zaczyna się od śmierci malutkiego dziecka - to nie zbrodnia, ale ten epizod będzie miał dalszy ciąg, taki ukłon dla wiernych czytelników serii. Następnie na karty książki  wjeżdża temat statku wycieczkowego, jednego z wielu odwiedzających porty w Islandii, oraz człowieka, który z niego zszedł, a raczej wytoczył się, brocząc krwią. To oczywiście sprawa dla policji, więc Hildur ma masę roboty.