Książka powstała na podstawie scenariusza do filmu pod tym samym tytułem. Pomysł filmu jest przedni: co się stanie, gdy ludzi znajdujących się w czymś w rodzaju batyskafu zmniejszymy i wstrzykniemy do wnętrza człowieka? Cuda, proszę państwa, cuda! Nic więc dziwnego, że zaistniała potrzeba stworzenia książki dla tych, którzy do kina nie chodzą.
Siostrat Dex, mnich, szukają sensu życia. Postanawiają więc zostać mnichem herbacianym, jeździć wszędzie tam, gdzie da się dojechać i parzyć ludziom herbatę. I niby czują się z tym dobrze, ale wciąż czegoś im brakuje. I wtedy z lasu wychodzi Mszaczek, cały na... hm, metalowo i oznajmia, że ma pytanie. Do ludzkości w ogóle, a w szczególności do każdego z osobna.
Wymyślił przy tym morze wypełnione księżycowym pyłem jak wodą. Po takim właśnie morzu przemieszcza się statek wycieczkowy z kilkanaściorgiem turystów na pokładzie. I nagle pyk! Statek znikł. Nie dotarł do portu, nie odpowiada na wezwania radiowe, nie widać go na radarach, normalnie kamień w wodę! Czy tam w pył.
Opowieść o strażaku z przyszłości, którego zadaniem nie jest gaszenie pożarów, a ich wzniecanie. Strażacy tropią ślady literatury, węszą za książkami i wyjeżdżają w teren, gdy tylko otrzymają informacje, że ktoś je posiada. Szlachetny, budzący szacunek zawód jest teraz symbolem ustroju totalitarnego. Obywatele, by nie sprzeciwiali się władzy, nie mogą być zbyt mądrzy. Najlepiej niech wszyscy oglądają błahe programy telewizyjne i nie myślą za dużo.
Kaori Nakamura jest policjantką z wydziału do spraw cyberprzestępczości. Właśnie dostała do rozwiązania sprawę samobójstwa robota-niańki. Czy to w ogóle możliwe, że robot sam się zniszczył? A może dostał takie polecenie?
%20Komikslandia.pl.png)
To historia z przyszłości. Ziemia zniszczona, opuszczona przez ludzi wystrzelonych gdzieś w inne miejsce w kosmosie, żeby odpoczęła i się zregenerowała. Wciąż jednak pozostaje kolebką ludzkości i są tacy, który do niej tęsknią, choć nigdy jej nie widzieli.
Świat przyszłości, zwichrowany, zanieczyszczony, bezlitosny. Korporacje rządzą światem, a jeśli nie oni, to przestępcy. Prole na dole. Wszystko osieciowane, a ci, którzy pływają w cyberświecie niczym rybki w wodzie, są w cenie. Ci mają za uchem gniazdko sieciowe (prosto z Matrixa), inni mają sztuczne ręki, nogi i inne drobiazgi... Boję się takiego świata.
Czytelnicy, którzy znają to nazwisko, z niektórymi tekstami mieli już okazję się zapoznać. Mowa tu o opowiadaniach o genialnym wynalazcy Gallegherze. Ten człowiek wpada na niesamowite pomysły i konstruuje odlotowe wynalazki, ale uwaga, tylko wtedy, gdy jest pijany w sztok. Jak się odrzuci to gloryfikowanie alkoholizmu, to jest całkiem zabawne.
Diuna nie ma już Paula Muad'diba, ale jest jego siostra Alia, która rządzi na Arrakis. Są dzieci Paula, Leto i Ganima, bardzo młode, ale z pamięcią całych pokoleń wstecz. Jest Jessica, która wycofała się na Kaladan, ale z życia politycznego wcale się nie wycofała. Jest wreszcie Diuna, która bardzo się zmieniła, zgodnie z wizją planetologa Liet Kynesa, i jest teraz zielonym rajem. Tylko czy to dobrze? Bez pustyni nie będzie czerwi, bez czerwi nie ma przyprawy, bez przyprawy nie będzie władzy, a Alia już zdążyła przyzwyczaić się do rządzenia.
O czym to? Ano, nagle ludzi na ziemi spotyka katastrofa, w przeciągu jednej nocy tracą wzrok. Nie wszyscy, ale zdecydowana większość. Zostali nieliczni widzący, zdezorientowani zaistniałą sytuacją nie mniej niż ślepcy. Co czeka ludzi? Rozpad systemu. Chaos. Przerażenie. Głód. Zagubienie. I mordercze tryfidy.
%20Ksi%C4%85%C5%BCka%20Allegro.png)
Z przestrzeni kosmicznej nadlatuje statek, powracający z dalekiej wyprawy. Załoga jest zdziwiona dziwną ciszą w eterze, tym, że na wezwania radiowe w większości odpowiadają im automaty. Spokojnie, nie stresujcie się, to nie żadna katastrofa, po prostu ludzie są zajęci czymś innym. I tu będzie trochę zdradzania fabuły, uprzedzam, choć i tak nie wierzę, że ktoś po to sięgnie po mojej recenzji, nie ma bata, poza tym ta książka ma pięćdziesiąt lat i nigdzie jej już nie ma.
Jednak Jeff zwykłym człowiekiem nie jest. Umiera co prawda w 1988 roku, ale za to budzi się w 1963, w szkole, do której uczęszczał jako nastolatek. Tak, reakcją Jeffa był szok i niedowierzanie, a potem próba poradzenia sobie z nieoczekiwanym zmartwychwstaniem.
"Rama II" opowiada o kolejnym spotkaniu, wiele, wiele lat po tym pierwszym kontakcie. Do Układu Słonecznego zbliża się kolejny statek, identyczny z pierwszym. Tym razem do zbadania statku nie zostają wyznaczeni sami naukowcy, o nie, to daleko bardziej interesująca grupa. Są w niej wojskowi, dziennikarka, lekarka... Ich intencje też nie są tak jednoznaczne jak za pierwszym razem. Pojawiają się tarcia, animozje, podstępy i niedopowiedzenia. Giną ludzie. Niby przypadkowo, ale czuć, że coś jest nie w porządku między członkami załogi.
"Księżniczka Diuny" jest opowieścią o dwóch kobietach ważnych dla Paula Atrydy oraz planety Arrakis. Tyle że to opowieść tocząca się przed wydarzeniami opisanymi w "Diunie" i Atrydy tam ani śladu. I dobrze.
Właśnie o mutacje chodzi - ludzie, którzy przeżyli, wystrzegają się ich jak ognia, ba, uczynili z tego wystrzegania się wręcz religię i sposób na życie. Jak Joseph Strorm, który zawzięcie tropi wszelkie nieprawidłowości w uprawach, bierze udział w potyczkach z ludźmi Obrzeża (mutantami wyrzuconymi z osad na jałową ziemię) i jest czystej wody fanatykiem. Brr. Nic więc dziwnego, że jego syn, David, bardzo starannie ukrywa przed nim przyjaciółkę, która ma sześć palców u stóp, wiedząc, że mogłoby ją spotkać coś strasznego. Jeszcze staranniej ukrywa to, że potrafi komunikować się telepatycznie z innymi osobami. Odmieńcami. Mutantami.
