"Emma i Wioletta. Pierwsze wątpliwości" tom 2, Jérôme Hamon, Lena Sayaphoum

 Emma i Wioletta to siostry, obie zafascynowane tańcem. W pierwszym tomie cyklu ich drogi niespodziewanie się rozeszły, Emma zrezygnowała ze szkoły tańca i z marzeń o byciu tancerką klasyczną, Wioletta twardo trzyma  się tego planu. 

Tom drugi to dwie opowieści prowadzone równolegle: o tym, jak Wioletta radzi sobie w szkole baletowej oraz o tym, jak Emmie idzie na nowej drodze życia. Wiola przeżywa pierwsze kryzysy i załamania, chce odejść ze szkoły, choć wiele osób (rodzice, pedagog,  starsi uczniowie) odradza jej pochopne działania. Znajdują się jednak tacy (a raczej takie),  którym odejście Wioletty byłoby na rękę, zwłaszcza że dziewczynka została zakwalifikowana do jednej z głównych ról w pokazie "Dziadka do orzechów". Z kolei Emma próbuje odnaleźć się wśród koleżanek i kolegów w nowej szkole oraz próbuje odnaleźć własny styl tańca, by móc występować w grupie hip-hopowej.

"Umierając, żyjemy" Robert Silverberg

To książka z serii "Wehikuł czasu" Rebisu. Serię cenię za fantastyczną różnorodność: są w niej loty kosmiczne, grzebanie w mózgu, wybuchy nuklearne i wędrówki w czasie. Każdy może znaleźć coś dla siebie. 

Tym razem Robert Silverberg zabiera nas w podróż po ludzkim umyśle, kreśląc postać człowieka, który potrafił czytać innym ludziom w myślach. Pamiętacie film z Melem Gibsonem "Czego pragną kobiety?" i jego zmagania z tym tematem? To była leciutka komedyjka, ale pewne kwestie były zbieżne, na przykład oszołomienie napływem zbyt dużej liczby bodźców.

Bohater Silverberga, David  Selig, w przeciwieństwie do filmowego Gibsona, jest jednak postacią tragiczną, nie komiczną. Facet nie bardzo wie, co zrobić z darem, który mu przypadł  w udziale. Najpierw próbuje wykorzystać go do własnych korzyści. O ile w dzieciństwie to zrozumiałe, to dalej wygląda już średnio, mu się to udaje, a trochę nie - ponieważ odpuszcza, ponieważ nie  bardzo wie, co dalej, ponieważ jest przeciętniakiem i tyle.

[Gra planszowa] Nowa Gwinea

Gra planszowa o pięknej oprawie graficznej! Twórcą gry jest Grzegorz Rejchtman, twórca "Papui" (ciepło  przyjętej przez moje dzieci), także pięknej  wizualnie.

Garść danych:

- gra dla 1-4 graczy,

- od 8-108 lat,

- rozgrywka trwa 25 minut,

- możliwe modyfikacje rozgrywki.

"Spacerujący z książkami" Carsten Henn

 Książki o książkach to coś, co tygryski lubią najbardziej, a "Spacerujący z książkami" to crème de la crème  tego gatunku. 

Tytułowym spacerującym jest Carl Kollhoff, księgarz właściwie już na emeryturze, ale wciąż tak związany z pracą, że codziennie przychodzi do księgarni, po czym pakuje zamówienia i rusza w obchód.  Zajmuje się bowiem dostawami bezpośredni odo klientów. Niektórzy z różnych względów nie chcą lub nie mogą przyjść do księgarni i zamawiają w ten  sposób  książki. Właściwie taką rolę spełnia też kurier, rzecz w tym, że z Carlem można porozmawiać o książkach. 

"Kroniki dyplomatyczne" Abel Lanzac, Christophe Blain

 Żadnej recenzji tu nie będzie, tylko parę wrażeń z lektury. "Kroniki dyplomatyczne" kupiłam  daaawno temu, miałam  ze dwa podejścia, jakoś mi  nie szło.  Teraz już wiem, co mi nie pasowało. Polityka. POLITYKA.

Komiks jest zapchany polityką i dyplomacją po czubek nosa. Od środka (oczami nowo przyjętego dyplomaty, a raczej speca od pisania przemówień i informacji), od kuchni, nie to, co widzimy w tv czy czytamy na stronach portali informacyjnych 

Czacha dymi.

To jest jakieś szaleństwo, bzdurne pomysły, przepisywanie przemówień w nieskończoność, podkładanie sobie nóg, kopanie dołków, delegacje, owacje, minister wizjoner, w tle szara eminencja gasząca pożary, brak życia rodzinnego. Koszmar jakiś, obłęd, nierozwiązywalny supeł.

Komiks przeczytałam, jest świetny, ale nie chcę do  niego wracać, wystawiłam na sprzedaż. 

"Kroniki dyplomatyczne", scenariusz Abel Lanzac, rysunki Christophe Blain, tłumaczenie Krzysztof Umiński, Timof i cisi wspólnicy, Warszawa 2015.

"Hypatia. Prawda w matematyce" Jordi Bayarri, Dani Seijas

 Seria "Najwybitniejsi naukowcy" Egmontu, przeznaczona dla dzieci, bardzo ciekawie się rozwija. Po takich sławach jak Arystoteles, Einstein czy Skłodowska-Curie pojawiła się Hypatia, postać mniej znana, a z pewnością zasługująca na większą rozpoznawalność.

Hypatia z Aleksandrii żyła na przełomie wieków IV i V naszej ery. Miłość do nauki przekazał jej ojciec, matematyk i astronom, Teon. Ona także zajmowała się tylko dziedzinami, ale znamy ją przede wszystkim z osiągnięć filozoficznych. W czasach Hypatii filozofia to była  ogromna, różnorodna  przestrzeń,  w której  dyskutowano o  wszystkim: matematyce, logice,  botanice, astronomii, geografii. 

"Morderstwa w Suffolk" Anthony Horowitz

 Drugi kryminał Anthony'ego  Horowitza, w którym pierwsze skrzypce gra Susan Ryeland. Tym razem  nie mogę o  niej napisać "redaktorka", bo redaktorką w wydawnictwie już nie jest, a jak do tego doszło, można dowiedzieć się z książki "Morderstwa w Somerset",  którą szczerze polecam.

Susan mieszka teraz wraz z partnerem na małej greckiej wyspie, razem zajmują się prowadzeniem hotelu o wdzięcznej nazwie Polydorus (to imię najmłodszego syna króla Priama z Troi). Kobieta trochę to lubi, a trochę ją wykańczają awarie, braki w zaopatrzeniu czy marudni, roszczeniowi klienci. Dlatego gdy pewne małżeństwo prosi ją o pomoc w rozwiązaniu zagadki zniknięcia ich córki, Susan zgadza się na ich propozycję (notabene dobrze płatną). Dlaczego wybrano właśnie ją?

[Notes] Animi zeszyty A5

 

Niedawno pisałam  o  kołonotatniku z tego wydawnictwa, a teraz chciałam przedstawić zeszyty o fantastycznych nadrukach na  okładkach.  Zeszyty są cienkie, znakomicie nadają się do celów szkolnych, a także jako szkicowniki. Tyle wstępu, przejdźmy do danych.

Dane techniczne

- format A5,

- ilość stron:  60 (30 kartek),

- tekturowa okładka z kolorową grafiką,

- szycie na dwie zszywki,

- liniatura: kratka, gładki,

- z tyłu okładki miejsce na wpisanie danych.

"Morderstwa w Somerset" Anthony Horowitz

 Wow! Świetny kryminał i ogromnie się cieszę, że trafił w moje ręce. Czytałam  wcześniej "Moriarty'ego" i "Dom  Jedwabny" tego  autora i były to powieści całkiem niezłe,  ale miałam  zastrzeżenia i pewnie dlatego nie  miałam  ochoty sięgać po inne. Wystarczyło jednak jedno świetne spotkanie autorskie online (na Kawiarence Kryminalnej) z autorem, bym zmieniła zdanie. 

Główną bohaterką jest Susan Ryeland, z zawodu redaktorka w londyńskim wydawnictwie. Redaguje serię kryminałów o Atticusie Pündzie autorstwa Alana Conwaya. Właśnie dostała do ręki najnowszy, dziewiąty tom serii, pod tytułem "Morderstwa w Somerset" i z prawdziwą przyjemnością zabiera się do czytania. A ja razem  z nią. Tak, ponieważ cała (no...) ta powieść jest zamieszczona w książce  i byłaby naprawdę fascynująca, gdyby  nie to, że urywa się tuż przed zakończeniem. Jak babcię kocham, najgorzej nie poznać zakończenia kryminału!

"Podróż siódma" Muth - komiks na podstawie prozy Stanisława Lema

 Dobrze, że kupiłam i przeczytałam. Mam bowiem teraz wszystko, co lubię, w pigułce: Lem, Ijon Tichy, s-f, kosmos, komiks, humor i troszkę archaizmu. 

Cóż to za komiks w ogóle? Otóż, autor komiksu postanowił narysować powieść graficzną na podstawie "Podróży siódmej"  i napisał w tej sprawie do Stanisława Lema. Trochę mnie ta informacja zaskoczyła, Lem zmarł w 2006, toteż jakby nie liczyć, trochę mu zeszło z rysowaniem. Ale co tam, efekt jest wart czekania!