Warszawskie Targi Książki - 21 maja 2016 - relacja

Och, jakaż to była frajda dla mnie! Tyle książek w jednym miejscu, tylu autorów, wydawców, ludzi kultury i literatury, blogerów i znajomych. Wpadłam w tę atmosferę jak truskawka w bitą śmietanę - nie  wiem, jak truskawka, ale ja czuję w tym środowisku doskonale.

"Rok w lesie" Emilia Dziubak

Przepiękna!
Kartonowe, grube kartki. Bardzo duży format. W środku, na pierwszych dwóch stronach, galeria zwierząt: jest wilk, ryż, niedźwiedź, są płochliwe sarny, lubiące wodę wydry i bobry, są też ptaki, czyli dzięcioły, sowy, gołębie, nie brakuje też biedronek, pająków, mrówek i pszczół.
A człowiek? Jest, oczywiście, pan leśniczy opiekujący się całą tą czeredą, a okazjonalnie w lesie pojawiają się grzybiarze czy turyści.

Książka jest podzielona na dwanaście miesięcy, poczynając od stycznia. Na każdej karcie narysowany jest zawsze ten sam kawałek lasu. A w lesie zwierzęta, za każdym razem w innej scenerii. W styczniu wszędzie śnieg, miś śpi w gawrze, strumyk jest pokryty lodem, a w płytkich norkach zagrzebane są owady.

"Wikingowie. Wilcze dziedzictwo" Radosław Lewandowski

Nie sądziłam, że z taką ciekawością będę czytać o Wikingach, gdy tylko napatoczy się okazja. Coś mnie w tych ludziach śniegu pociąga i dlatego złapałam za "Wilcze dziedzictwo".

Od razu na wstępie zaznaczę: to NIE JEST polska "Gra o tron", jak twierdzi wydawca, z jednego prostego powodu: Lewandowski, w przeciwieństwie do Martina, bierze jako punkt wyjścia do swojej historii wydarzenia, które faktycznie miały miejsce oraz miejsca, które istnieją naprawdę.
Taki kontynent Europa, na przykład. Istnieje teraz i w dziesiątym wieku też istniała, jej północne tereny zamieszkiwali Norwegowie, Szwedzi  i Duńczycy. Ponieważ ich ziemie były skaliste i mało urodzajne, musieli sobie znaleźć inne źródło dochodu. No to napadali, walczyli, łupili, palili, gwałcili... i wyspecjalizowali się w tym rzemiośle tak dalece, że ich jednostki specjalne były wysyłane na zagraniczne misje, na przykład na południe Europy.

Zapraszam na weekendowe wymiany książkowe!

Sama organizuję, toteż serdecznie zapraszam, na sobotę i niedzielę!

Wydarzenia na FB z regulaminami:
Piekary Śląskie oraz Dąbrowa Górnicza. Nadmienię, że w Dąbrowie Górniczej oprócz beletrystyki dla dorosłych i młodzieży będzie można wymienić książki naukowe. To pomysł pracowników Biblioteki Akademickiej i ciekawa jestem, czy będzie zainteresowanie.

Zapraszam raz jeszcze!

"W długich szatach ciszy" s. M. Rut - Gizela Gruszecka OSB Cam

Dziś napiszę o tomiku poezji. Dostałam kiedyś od mamy malutką, niepozorną książeczkę - zdziwiłam się, bo wiersze leżą poza obszarem moich głównych zainteresowań. Te jednak przeczytałam z uwagą, skupieniem i nie jeden raz.

Wiersze napisała Mniszka Kamedułka ze złoczewskiego klasztoru (niedaleko mojej rodzinnej wioski). To szczególne miejsce, ten klasztor. Zabierała mnie tam babcia, osoba głęboko religijna, modliłyśmy się przed kratą klasztornego kościółka, a potem babcia dzwoniła do drzwi klasztoru. Czasem zamieniła kilka słów przez malutkie zakratowane okienko, a czasem była zapraszana (razem ze mną) do pokoju, gdzie można było porozmawiać z siostrą. Tylko jedną, bo tylko jedna jest wyznaczona do kontaktów ze światem zewnętrznym, pozostałe składają śluby milczenia.

"Kupiec wenecki" William Szekspir

Zanim zabrałam się za "Shylock się nazywam", musiałam sięgnąć po "Kupca weneckiego", żeby się dobrze "rozsiąść" w powieści.


Kupiec wenecki Antonio, zamożny i dobroduszny, zapożycza się u żydowskiego lichwiarza Shylocka, by móc udzielić przyjacielowi pożyczki, ten bowiem chce się oświadczyć, a nie ma nawet jak dojechać do wybranki. Oświadczyny zostały przyjęte, wzajemność między Bassanio a Porcją świeci własnym światłem, do tego, jak to zwykle u Szekspira bywa, służący młodzieńca i pokojówka damy także przypadają sobie do gustu i wnet tworzą parę.

Majówka 2016

Post będzie luźny, bo i czas mam teraz taki luźny, nieco leniwy, nieco świąteczny i bardzo wiosenny.

1 maja mój siostrzeniec miał I komunię Świętą, wszystkiego dobrego, Maćku!

Marianka w odświętnej kreacji pięknie pozowała do zdjęcia:

A po świątecznej niedzieli był czas na wypoczynek z lekturą (odkurzyłam hamak, jupi!):

A Wy, co porabialiście dobrego?

[Recenzja notesów] Leuchtturm 1917: Bicolore oraz Adresownik. Długie i dużo zdjęć.

Dziś będzie podwójna recenzja, dwóch notatników, które dzięki uprzejmości Latarni Mola z Poznania trafiły w moje ręce.
Pierwszy to BICOLORE Notatnik Medium, drugi to Adresownik, także Medium. Medium to w L1917 oznaczenie rozmiaru, czyli nasze A5. Odpowiednio Master to A4, a Pocket A6.

"Hej, Jędrek! Kto tu rządzi?" Rafał Skarżycki, Tomasz Lew Leśniak

Seria o Jędrku, ku mojemu wielkiemu zadowoleniu, ma się znakomicie. To trzecia część, a czwarta już się przygotowuje do ujrzenia światła dziennego. Widać, że autorom pomysłów nie brakuje. Zresztą, jak mogłoby brakować, kiedy inspiracje czerpią prosto z życia.

Jędrek gra w szkolnej drużynie piłkarskiej, osiągając niejakie sukcesy. Ale to trochę za mało dla niego, chciałby osiągnąć wysoką pozycję, czyli zostać kapitanem drużyny. Zależy mu na tym tak bardzo, że udaje się po poradę do starszej siostry - a to naprawdę niezwykłe, zważywszy na to, że Jędrek siostrę nazywa wyjcem i rysuje o niej prześmiewcze komiksy.

"Zrozumieć komiks" Scott McCloud

Po przeczytaniu "Stwórcy" byłam tak zauroczona i zafascynowana, że najszybciej jak mogłam, sięgnęłam po "Zrozumieć komiks". Jak babcię kocham, dawno nie wchłonęłam takiej dawki wiedzy. McCloud bowiem popełnił rzetelną, pełną i wyczerpującą publikację omawiającą komiks od strony warsztatowej, od kuchni, od kulis i od tyłu (i bez skojarzeń mi tu!).

Przyznaję, byłam na początku nieco przytłoczona ilością informacji, ale szybko mi przeszło, gdy tylko zdałam sobie sprawę, że nie muszę się tego uczyć, nie muszę stosować w praktyce, nie jestem twórcą komiksowym. Wystarczy, jak sobie to przeczytam, by zdać sobie sprawę z pewnych mechanizmów i zjawisk, ważnych dla tego medium.